Sygnały, których nie widać. Trzy, które pojawiają się najwcześniej
Zanim ktokolwiek użyje słowa „mobbing”, przez kilka miesięcy dzieje się coś, czego nie widać. Nikt nie krzyczy. Jest za to dziesięć drobiazgów, z których każdy z osobna da się wytłumaczyć.
Dla HR i liderów
Zanim ktokolwiek użyje słowa „mobbing”, przez kilka miesięcy dzieje się coś, czego nie widać. Nikt nie krzyczy. Nie ma awantur.
Jest za to dziesięć drobiazgów, z których każdy z osobna da się wytłumaczyć.
Trzy, które widać najwcześniej
- Błędy jednej osoby są omawiane publicznie, przy całym zespole, w sposób, który zawstydza.
- Dostaje zadania poniżej swoich kompetencji albo takie, których nie da się zrobić w podanym czasie.
- Milknie na spotkaniach, na których wcześniej mówiła najwięcej.
Żaden z tych punktów nie jest dowodem. Ale trzy naraz, przez kilka tygodni, u jednej osoby, to już wzorzec. I to jest dokładnie ta zmiana, która wchodzi 5 listopada: prawo przestaje pytać „jak długo to trwa”, a zaczyna pytać „czy to wraca”.
Mobbing to uporczywe nękanie, czyli zachowania powtarzalne, nawracające lub stałe. Pozostałe siedem rozpisuję na szkoleniach dla menedżerów i HR, razem z kartą, na której każdy wypisuje te, które widzi u siebie w zespole. To zwykle ta część, po której ktoś na sali mówi półgłosem: „to u nas jest”.
Dla jasności
Nie jestem prawnikiem. Tłumaczę, co przepisy oznaczają w praktyce. Od indywidualnych spraw jest radca prawny.
Rozwijam to w szkoleniu 02
Jak wspierać pracownika w sprawie mobbingu
